Bern, 29.6
De meeste mensen hebben waarschijnlijk geen enkele associatie bij Bern. Een anonieme stad. Maar Bern is verre van dat. De gebouwen yijn oud, groot en imposant; op elk typisch puntdak bevinden zich tientallen dakkapellen. Sommige gebouwen lijken zo uit een gebroeders Grimm-on acid-verhaal te komen. Misschien komt het doordat ik nog nooit fotos van de oude stad had gezien, dat het daarom zon indruk maakt. Paul Theroux schrijft daarover in Dark Star Safari: dat een deel van de verbazing, verwondering, bewondering, kortom de charme van het reizen, verloren gaat doordat we alles al gezien hebben, voordat we het gezien hebben. Ik besluit nooit meer fotos te bekijken van een plaats die ik ga bezoeken.
Vanavond is de EK finale. Maar ik ben niet geinteresseerd. De zon zakt weg achter de gebouwen terwijl wolken zich samenpakken boven de stad. Alle gebouwen krijgen een soort pasteltint, en ze steken fel af tegen de grijze lucht. Terwijl mensen met bier zich verzamelen voor grote schermen zit ik stoicijns een vieze pizza te eten. Als ik af wil rekenen zwelt opeens het geluid aan, van alle kanten klinkt het gejoel steeds harder, tot een collectief JHOOOHHH door Bern schalt; en op dat exacte moment begint de Grimm-klokkentoren, overigens meer klok dan toren, te luiden. Negen uur. Tien minuten later barst het onweer los.
Grimm on acid. Gone bad.
