230 5th

In het gebouw van het voormalige Victoria Hotel, op de 20e verdieping, is nu een rooftop bar gevestigd: te dure cocktails met uitzicht op het Empire State Building. Ik heb de Manhattan skyline al eerder gezien, maar vanaf hier is het niet slechts een stel hoge gebouwen in de verte, je staat er midden in. Omringd ben ik, door honderden gebouwen, door duizenden en duizenden verlichte ramen, die zowel in de diepte als in de hoogte verdwijnen. Het Empire State Building is recht voor ons een reusachtige fallus, het effect nog versterkt door de relatieve nabijheid. Ik kan niet wegkijken — Het is alsof ik op een kraakheldere nacht voor het eerst de sterren zie. Maar eenmaal weer binnen, mijn zeven euro kostende fluitje ten spijt, kan ik er niet aan ontsnappen. Het ziet er uit als een kruising tussen Yab Yum en een matig hotel, met rode en paarse banken en een hoogpolig tapijt; het publiek vormt (de dresscode van op z’n minst een jasje ten spijt) een zwetende, hijgende, stomende, droogneukende meute in te korte rokjes en met teveel gel in het haar. De jongen die met z’n rug naar me toe staat tilt z’n shirt op, zodat het halfnaakte meisje voor hem z’n buik kan likken. Bij de ingang wordt gevochten, want het deurbeleid is ehh… Discriminatoir. Dit alles ten spijt kan ik het niet langer ontkennen, niet nu ik een half uur alleen maar naar de wolkenkrabbers heb staan staren. New York, New York, wat een fantastische stad.

1 Response to “230 5th”


  • 😮 schrijf je nou wat positiefs over New York! I’m shocked! (en ja, ik ben aan het soggen)

Leave a Reply