Archive for the 'Travel Tales' Category

Kuifja

Ik sta stil voor een van de vele winkeltjes met kitscherige souvenirs in de nauwe straten van Xi’an. Mijn oog is gevallen op t-shirts met afbeeldingen uit De Blauwe Lotus. Ik schrik me wild van de stem achter me.

“Ah, kuifjah. Kom binnen in onzah winkl, kom binnen. Welkah maat? Medium? Mooiah t-shirts, dit Blauwah Lotus, deze Shanghai, hier Xi’an. Wij makeh goedah prais omdat wij maar kleinah winkel hebbah. Tachtig. In grote winkel kost honderdvijftig.”

Ik ben zo stupefait dat ik vergeet af te dingen.

“Tafelkleed?”

Beijing – Xi’an

“Is-a 300 RMB”
-“No, 100.”
-“300 RMB!”
-“No, 100. I know the price.”
-“OK — 100 and-a 50”
-“No, 100.”
-“No, 100 and-a 50. This a special taxi.”
-“No, 100.”
-“100 and-a 50!”
-“100.”
-“Bu xie da fao xi jie $%@ !!”

-“Tian’anmen, here, Mei Shi Jie [pointing at map].”
-“どこに行く必要はありません?”
-“Yes, here.
-“左または右にここに?”
-“Ja, wat jij wil.”
-“またはストレートスルー?”
-“Jongen, ik vind het allang prima, doe maar wat jij wil.”

Beijing taxi drivers seem to be unsure if pointing at the map really means yes, I want to go there. They also don’t seem to understand that rambling on in Chinese doesn’t help since I have absolutely no idea what they’re on about. They also don’t seem to know that the sounding the horn is not an adequate substitute for hitting the brakes.

We were supposed to take the train to Xi’an this evening (soft sleeper – four beds per compartment), but it was fully booked for the next week (!) so we had to fly there this morning. We escaped the hammering heat of Beijing (35C during the day, 25C at night with suffocating humidity) — Xi’an was experiencing a torrential downpour. The temperature was an agreeable 26C, so we didn’t really mind the rain. Also, people are really nice. We got someone from Singapore to help us buy traintickets. 16 hours to Chengdu for Y113 (E12,50)!

Karma

The other night I stumbled upon a guy in a wheelchair. Or really, I didn’t stumble upon him as much as he called me out. If I could give him a push. Sure I can give him a push. Who’s gonna refuse a handicapped person a push? Ensuring me that he didn’t want money, he told me to ‘park’ him somewhere. Only to spontaneously give me a rather poor Sean Connery impression. The whole situation was just too funny, and having had a few too many drinks I had to laugh. After his stand up (well, not really…) comedy was done, he told me to give him ten bucks and wheel him home – which was the opposite direction from where he told me to push him first. But who can say no to poor, handicapped person? I wheeled him home (having had a few too many drinks, I can’t remember if I actually gave him the 10 bucks as well). Good karma.

This night, walking home again, I again came across the very same wheel chaired man. “Hey man –” -“Hey, it’s you again –” -“Can you give me push?” -“Sorry, not tonight, I’m in a hurry,” I said, walking past him, crossing the street. -“Hey man, ya can’t do tha, ya can’t do tha!!” -“Hey, I gave you a push yesterday, today I’m in a hurry, OK –” -“But I want a BEER NOW!!!”, he shouted after me in an angry voice. I hurried along, again disappointed at humanity — though I really shouldn’t have been surprised. Karma?

Sneeuw, sneeuw, sneeuw, sneeuw. Sneeuw sneeuw sneeuw… SNEEUW!!

Na Snowmageddon en Snoverkill hebben we nu, weet ik veel, jullie mogen het zeggen – een snurricane? Een snornado? Het is in ieder geval niet leuk meer. Er gaat deze paar dagen meer sneeuw vallen dan normaal in een hele winter. Vanochtend was het nog natte sneeuw, blegh door de slurrie banjeren op weg naar college, maar de temperatuur is gezakt en nu blijft het liggen. Het sneeuwde toen ik vanochtend vroeg opstond, het sneeuwde toen ik naar de kroeg toe ging en het sneeuwt nu, om 03.30, nog, en zo blijft het de komende dagen. Het zag er zo surrealistisch uit toen ik daarnet terugliep: op Broadway – Broadway verdomme! – reed nauwelijks een auto en lag een laag sneeuw van een paar centimeter, waar overdag elke tien minuten een sneeuwschuiver langskwam; op de stoep waren de voetsporen van al mijn voorgangers al uitgewist door verse sneeuw, maagdelijk poeder knerpte onder m’n schoenen, een fantastisch geluid, en het zag er uit als poedersuiker, ik wilde het opeten. Ik heb niet meer zo veel sneeuw gezien sinds ik vijf jaar terug voor het laatst op wintersport was, en zelfs toen eigenlijk niet. Oke, niet overdrijven. Maar het zag er zo surrealistisch uit dat ik om 3 uur ‘s nachts m’n camera heb gepakt en weer naar buiten ben gegaan om foto’s te maken, maar ja, om 3 uur ‘s nachts en meer dan een beetje aangeschoten maak je natuurlijk niet de beste foto’s… Nee, jullie zullen het van me aan moeten nemen: zoiets zie je niet vaak.

Update: ja, het sneeuwt nog steeds

Faranjiii!!

When in Ethiopia, I didn’t write a single post. Somehow, it all seemed so pointless; there’s now way you can convey the sensation of dozens of people shouting ‘Faranji!’ at you, no way you can explain the impact of poverty with your stories, so there’s no point in trying. Maybe it finally taught me to enjoy something sec – No bullshit, just look at it, see it for what it is and recognize you’re one lucky fucking bastard. Which reminds me of a Sigmund cartoon – youth comes to Sigmund, saying, ‘Ik neem het leven zoals het komt’, ‘I take life the way it comes’, to which the doctor replies, ‘So how’s it going thus far’? – ‘Not so well – I don’t understand where it is”. Maybe I was like that. Anyway, photo’s are due soon.

Berlin photo's

I’d all but forgotten that I went to Berlin in October last year, and that I actually made some photo’s there. I’ve uploaded them to the gallery (finally), right here. Just a handful, then again I was only there for one day really.

Update at 01.10: I also just updated WordPress to 2.7 and Gallery to 2.3. Smoothens things out, tightens security. Gives me more flexibility to add stuff and stuff.